อ่านกระทู้ทั้งหมด ตั้งกระทู้ใหม่
| พุทธศาสนากับโลกดิจิตอล
|
|
| โลกกำลังก้าวไปด้วยระบบดิจิตอล อีกไม่นานการสื่อสาร และโทรทัศน์ทั่วโลกจะหันมารับส่งด้วยสัญญาณดิจิตอลกันหมด เพราะจะได้ความคมชัดสูงกว่าเดิมมาก กล้องถ่ายรูประบบฟิล์มถูกใช้งานน้อยลงจนบริษัทยักษ์ใหญ่ในระบบเดิมที่พัฒนากล้องดิจิตอลไม่ทัน ต้องปิดตัวลง ในทางพุทธศาสนานั้น พระพุทธเจ้าได้ทรงพบมานานแล้วว่า เอกภพนั้นประกอบด้วยระบบดิจิตอลมาตั้งแต่เริ่มต้น ท่านจำแนกเอกภพว่าประกอบด้วย 2 สิ่งได้แก่ 1.รูป ได้แก่สิ่งที่ประกอบกันของสิ่งที่มีองค์ประกอบที่เหมือนกันอย่างน้อย 6 ชนิด(รูปใหญ่ 4 ชนิด รูปย่อย 2 ชนิด) และสามารถถูกทำลายได้ด้วยความรุนแรงเช่นความร้อน ได้แก่ 1.1 สภาวะที่เป็นส่วนใหญ่ของรูปนั้นๆ เรียกว่า รูปใหญ่ มี 4 ชนิด(ได้แก่รูป ดิน ไฟ ลม น้ำ) 1.1.1 สภาวะที่เป็นของแข็ง หรืออ่อน เมื่อได้สัมผัสด้วยกายประสาทสัมผัสของมนุษย์ เรียกว่ารูปดิน หรือธาตุดิน 1.1.2 สภาวะที่มีความร้อน ความเย็น เมื่อได้สัมผัสด้วยกายประสาทสัมผัสของมนุษย์ เรียกว่ารูปไฟ หรือธาตุไฟ 1.1.3 สภาวะที่เคลื่อนไหวไม่อยู่นิ่ง เมื่อได้สัมผัสด้วยกายประสาทสัมผัสของมนุษย์ เรียกว่ารูปลม หรือธาตุลม 1.1.4 สภาวะที่รวมตัวเป็นกลุ่มเข้าด้วยกัน ของ รูป หลายๆรูป เมื่อได้สัมผัสด้วยใจของมนุษย์ เรียกว่ารูปน้ำ หรือธาตุน้ำ 1.2 สภาวะที่เป็นส่วนย่อย ของรูปเรียกว่า รูปย่อย 2 ชนิด ได้แก่ 1.2.1 รูป กลิ่น รับรู้ได้ด้วยจมูกมนุษย์ 1.2.2 รูปอาหาร หรือ โอชารูป รับรู้ด้วยลิ้น และใจมนุษย์ 2. นาม ได้แก่สิ่งที่ไม่มีคุณสมบัติของรูป แบ่งเป็น 2.1 จิต ได้แก่ธรรมชาติที่รู้ อารมณ์ 2.2 เจตสิก ธรรมชาติที่ประกอบกับจิต และปรุงแต่งจิตให้แตกต่างในคุณสมบัติได้ มี 52 ชนิด 1 เอกภพทั้งหมด ประกอบด้วยรูปและนาม จำนวนมาก และทั้งหมด เกิด- ดับ สลับกันอย่างต่อเนื่อง เปรียบได้กับ รหัสของ ระบบดิจิตอล ได้แก่ เปิด-ปิด หรือ 1-0 โดยมีตัวรับสัญญาณและรับรู้ได้ ในการรับสัญญาณ(อารมณ์) เพื่อรับรู้การมีอยู่ ของ เอกภพ คือ รูป-นาม ด้วย จิต นั้น ธรรมชาติสิ่งมีชีวิตได้สร้าง ตัวรับสัญญาณ ซึ่งประกอบด้วย รูป และนาม(นามได้แก่จิต หรือ วิญญาณ)ให้ทำงานร่วมกันขึ้น ได้แก่ 1. รูป-ปสาท 5 ชนิด หทัยรูป 1 ชนิด และนาม-จิต (วิญญาณ) 6 ชนิด ได้แก่ 1.1 จักขุปสาทรูป - ประสาทรูปตา และจักขุวิญญาณ- นามการเห็น ใช้รับสัญญาณ จากรูป แสง-สี ที่ตา 1.2 โสตปสาทรูป - ประสาทรูปหูและโสตวิญญาณ- นามการได้ยิน ใช้รับสัญญาณ จากรูป เสียง ที่หู 1.3 ฆานปสาทรูป -ประสาทรูปจมูก และฆานวิญญาณ- นามการได้กลิ่น ใช้รับสัญญาณ จากรูป กลิ่น ที่จมูก 1.4 ชิวหาปสาทรูป -ประสาทรูปลิ้น และชิวหาวิญญาณ- นามการรู้รส ใช้รับสัญญาณ จากรูป รส ที่ลิ้น 1.5 กายปสาทรูป- ประสาทรูปสัมผัส และนามกายวิญญาณรับรู้การสัมผัส ใช้รับสัญญาณ จากรูป ดิน ไฟ ลม ที่กายประสาทสัมผัส 1.6 หทัยรูป- มโน-นาม และมโนวิญญาณ-นาม นามการรู้ธรรมารมย์ (อารมณ์ทางใจ) - ใช้รับสัญญาณ ต่อ จาก จักขุวิญญาณ โสตวิญญาณ ฆานวิญญาณ ชิวหาวิญญาณ กายวิญญาณ มโนวิญญาณ เพื่อการรู้ที่ละเอียดขึ้น และ ปรุงแต่ง การรู้นั้นๆ ที่ใจ การเรียนรู้การทำงานของ ปสาทรูป และ มโนวิญญาณ ให้เห็นความเป็นจริงว่า เอกภพ คือ รูป-นาม ไม่เที่ยง ไม่คงทน ไม่อยู่ใต้การบังคับของสิ่งใดๆ เรียกว่าการเรียนรู้ รูป-นาม หรือเรียนรู้ทุกข์ จะทำให้เกิดปัญญา พ้นทุกข์ได้จริง หมายเหตุ-อารมณ์ หมายถึง รูป หรือ นาม ที่ถูกรู้ด้วยใจ การรู้ รูป-นาม นั้น ใจที่ใช้ในการรู้นั้น แบ่งส่วนการทำงานไว้เป็นสัดส่วนดังนี้ 1. การรู้สัญญาณการเกิดดับ ของรูป-นาม ผ่านทาง ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ 2 2. การประมวลสัญญาณนั้นเข้าด้วยกัน เพื่อการรู้รวบยอดเพื่อการดำรงชีวิตที่ปลอดภัย โดยประกอบการรู้สัญญาณนั้นๆใหม่ ให้เป็น ภาพ เสียง กลิ่น รส สัมผัส ความรู้สึกสุข ทุกข์ การจำได้หมายรู้ การคิดปรุงแต่ง ในระบบ 7 มิติ และการหยุดปรุงแต่งใดๆ ได้แก่ 1.กว้าง 2.ยาว 3.สูง 4.เวลา 5.การคิดปรุงแต่ง กุศล 6.การคิดปรุงแต่งอกุศล 7.การคิดปรุงแต่งเป็นกลาง 8.การหยุดการปรุงแต่งใดๆ การคิดปรุงแต่ง ในระบบ 7 มิติ นั้นทำให้สัตว์แต่ละชนิด รู้จักสิ่งรอบๆตัวต่างกัน มนุษย์รู้โลกและเอกภพต่างกับสัตว์อื่นๆ สัตว์บกรู้โลกและเอกภพต่างจากสัตว์น้ำ สัตว์บก สัตว์น้ำ แต่ละชนิดก็รู้โลกและเอกภพต่างกัน มนุษย์เป็นสัตว์ที่พัฒนาการประมวลสัญญาณนั้นๆ ได้ดีที่สุดในการมีชีวิต จนมาอยู่บนยอดของห่วงโซ่อาหาร ในขณะเดียวกัน มนุษย์เป็นสัตว์ชนิดเดียวที่สามารถ เริ่มการเรียนรู้ ความจริงของ รูป-นาม และ เอกภพ ด้วยสติ ด้วยปัญญา จนสามารถหยุดการประมวลสัญญาณเหล่านั้น แล้วได้พบกับความจริง ในความไม่เที่ยงของ รูป-นาม และเอกภพ และพัฒนาความรู้นั้น จนไปถึงจุดที่พ้นจากปรุงแต่งใดๆทั้งสิ้น พ้นจาก รูป-นาม และเอกภพได้สำเร็จ ได้รับความสงบสุขถาวรที่เที่ยงมั่นคงไม่เสื่อมสลายไม่มีที่สิ้นสุด นพวาท 27/2/2555 3 |
|
| From : นพวาท | |
| Email : | IP : 110.49.225.xxx |
